අද මේ කෙටි ලිපිය ලියන්නෙ බලු කතා කිහිපයක් ගැන ලියන්න. පලවෙනි බලුකතාව තමයි මම කියවපු ආකර්ශනිය වගේම බ්ලැක් කොමඩි ශානරයේ නවකතාවක් උන බල්ලෙකුගේ හදවත නව කතාව. මේක ලියන්නේ මිහයිල් බුල්ගාකොවි කියන සෝවියට් ලේඛකයා. සරලව කියනවනම් මෙතන වෙන්නේ විද්යඤයෙක් විසින් බල්ලෙක්ට මිනිහෙක්ගේ මොලයක් බද්ධ කරනවා. වැඩේ සාර්ථකයි. ඒත් බල්ලා පිස්සු කෙලින්න පටන් ගන්නවා .රෑට බිලා ගෙවල් වලට ගල්ගහනවා .ගෑනුන්ගේ පස්සවල් මිරිකන්න යනවා. හෙදම වැඩේ බල්ලා විද්යාඥයට අප්පච්චි කියල කතාකරනවා. තමන්ගේ පිතෘභාවය බාර ගන්න කියල ගේමක් ඉල්ලනවා. එනපොට හොද නැතිබව තේරුම්ගත්ත විද්යඥයා සහ ඔහුගේ සහයකයා බල්ලාව අල්ලගෙන උගේ තිබුන බලු මොලේ ආයෙත් බද්ධ කරනවා. මේක මම කියවපු හරිම ලස්සන නවකතාවක්..
බල්ලොන්ට ආප්ප වලින් ගහනව කියල කතාවක් අහල තියෙනවාද ? .මේක තමයි දෙවනි බලුකතාව. ඇත්තටම මහ ටවුමක් මැද්දෙ බල්ලො සෙට් එකකට ආප්ප පාර්සලයකින් ගහල එන්න උනා මට .දවසක් ආප්ප වගයක් ගන්න ගියා පොඩි හෝටලේකට සවස හයට විතර. බිත්තර ආප්පම තුනක් දාගත්ත .ඒ පාර්සලේ ඔක්කමෙ අප්ප 15 විතර තිබුනා .ආප්ප ටික අරන් මම ගෙදර යන්න කලින් ආප්ප ටික මගේ ස්කුටි බයිසිකලේ එල්ලා විනාඩියෙන් ඒ ලග තිබුන සිල්ලර කඩේකට ගොඩ උනා දුම්වැටියක් මිලට ගන්න. එන තප්පර කිපයට බල්ලො සෙට් එකක් බයික් එක වටේ එල්ලිලා ආප්ප පාර්සලේ උලා කනවා .ඔලුව උස්සල වට පිට බලද්දි චිත්රපටියක් බලනව වගේ කිහිපදෙනක් මා දිහා බලාගෙන ඉන්නව. උඹලම කාපියව් ආප්ප කියල මම ඒක පාරමැද්දෙම දමල ගහල ආවා. පාඩුවට වඩා ලැජ්ජාව ලොකු හින්ද ? .තවත් බලු කතා තිබුනත් ලියන්න ටිකක් කම්මැලීයි .